masakit!

sori if i have to post this seperately.(well, actually tinatamad lang kasi akong mag-edit ng mag-edit) just now as in 9:12 ng gabi( and 47 seconds) October 15, 2008; nabasa ko ang blog ng aking pinakamamahal na kapatid. grabe, hindi niyo lang alam kong gaano kasakit ung masabihan ka ng useless(actually, hindi sinab...pinost sa NET)grabe...i have promised my self not to cry over things, pero panu mo maalis ung luha na yun kung mismong kapatid(kadugo) mo na ang nagsabi sayo na useless ka....!!!and worst nakapost sa net:| bahala na...mahal ko siya eh, rerespetuhin ko na lang siya kahit hindi na as a brother as a person na lang(kahit hindi niya na ako tinuturing na tao) bawat pawis na pumapatak sa tuwing aangkinin niya ang bentilador at bawat luhang tumutulo sa tuwing nasasabihan niya ako ng wala ka taagang utak...may katumbas yun na pagmamahal na mas namumukod tangi...sabi nga sa Bibliya: "love your enemies...".panu kong ung enemy mo is ung taong pinakagusto mong tao sa buong mundo, panu kong yung enemy na yun ang turing sa iyo ay mas mababa pa sa isang aliping pinapakain ng kung anu na lamang...Aliping puso, kailan pa kaya ito makakaalis sa pagkakagapos?!

**Panginoon, marami pong mga bagay na dapat naming ipagpasalamat sa INYO.Kahit na maraming bagay ang nagpupumilit sa aming sumuko, mas nakikita po namin ang mga taong mahalaga sa amin na nagpapakita ng aming natatanging lakas. Lakas na mula sa pagmamahal namin sa kanila. Maraming salamat po talaga sa lahat.